Sonsuz Ask

yesim434

Hırçın Karadeniz Kızı Biricik Yeşim
V.I.P
Bu Ayın Lideri
Seni neden bu kadar çok sevmişim diye soruyorum yüreğime?Düşünmeden,sonunun ayrılık olduğunu bilerek hem de.Susuyor yüreğim,cevap yok...İmkansızlığını görerek sonuna dek kapılarını neden açmış bu yürek?Belki de cevap senin imkansızlığında gizli...
Belki de imkansız olduğundan bu kadar değerliydin.Yüreğim bir rüya görüyormuş seninle.Her mutlu uyandığı sabahta yanında seni bulduğunu sanıyordu ya.Aslında her gün başka bir rüyaya uyanıyormuş,içinde sen olan.Zaten gerçeğe hiç açmadı ki gözlerini...Gönül gözüyle sevmek bu işte..Gözlerinle uyurken gerçekleri göremezsin.Gönül gözün açıktır onu kapatman imkansız olduğundan sevdikçe seversin işte.Ne seni dinler,ne gerçek dediklerini..Ve bir gün sen zamansız uyandırınca...Yanımda ve elimde sadece yüreğimdeki gerçek sevgiyle kalakaldım işte.Başka da gerçek olan birşey yokmuş ki...Ortada sana olan duygularıyla dolu kırık bir kalp ve yokluğundan kalan koskoca bir boşluk...Benim gerçeğim bu oldu işte..
Bitti.. Gördüğüm senli rüyalar,mutluluklar,seninle ilgili tüm umutlar bitti...İstediğin buydu bitti...
Sevgim gerçek olduğu kadar çaresiz ve yanlızdı bitti...Rüyalar bitince yürek acılarla karşılaştı ve bitti...Kızamıyorum artık sana.Sen başka yüreklerde yaşamak istedin sadece,başka baharları özledin belki de.Bunu gören yüreğim kendini korumak zorundaydı bitti...Ağlayıp çırpınmanın da çözüm olmadığını biliyor şimdi.O yüzden hiç sesi çıkmıyor.Çıkmayacak ta çünkü hatasını biliyor.Karşılıksızlığını ,imkansızlığını bile bile sevdiği için suçlu olduğunu biliyor...
 

yesim434

Hırçın Karadeniz Kızı Biricik Yeşim
V.I.P
Bu Ayın Lideri
Ve öğrendim ki seni özlediğim kadar benimsin;

Sen hep benimsin... Gidişinde benden değil mi zaten... O hüzünlü bakışlar...

Yokluğunun soğukluğu sardı dört yanı... Üşüyorum, sensizlikte titriyor gözyaşlarım... Özlem perdeme yansıyor geceleri...

Ama sen yoksun....

Gittiğin günden beni yanıyor sevdam bir mum alevinde... Şafak atmıyor, hilal yansımıyor denizlerime... Yakamozlar kırgın martılara... Gece bile küsmüş karanlığına...

Sevgilim... Gittiğin gün, gülen yüzlü çocuklar terketti şehrimi... Şekerleri başka bayrama dağıttı amcalar... Düşlerim şu batan gemide...

çikolata kokulu ağızlarıyla minik minik ellerin yaşadığı aşkın masumluğu, Züleyha' daki ateş... Yaşadıklarımız.... Bitti sevgili...

Yaşadıklarımızla birlikte bende bittim, gittim buralardan...

Gölgenden kaçarken kendimi hiç bilmediğim bir şehrin kollarına bıraktım...

Ama oda tanıdık sana...

Seni de getirmişim yanımda......

Kaçamadığım hasret yine sarıldı boğazıma...

Işığım, karanlıktan çek çıkar artık beni...
 

yesim434

Hırçın Karadeniz Kızı Biricik Yeşim
V.I.P
Bu Ayın Lideri
çıktılar ve hikayelerini anlattılar:

Delikanlı köyündeki kızlardan birine aşıktır. Aşk ki ne aşk. Sevda ki ne sevda. Kız da sevdalıdır delikanlıya. Bitmez, tükenmez bir sevda ile sevdalıdır...

Bu derin sevdalarını evlilikle taçlandırmayı planlarlar.

Delikanlı, kararlıdır. Kızı istemeye gidecektir.

Bu aşamada çok “korkunç” bir olay meydana gelir.

Delikanlı bir gün trene binmek isteyen bir yaşlı kadına yardım etmek ister. Tren kalkmak üzeredir. Kadının kolunu tutar. Trene bindirir.

Ama o sırada ayağı kayar ve raylara düşer.
Tren iki ayağının üzerinden geçer. Ayakları feci şekilde parçalanır.
Kahramanımız artık ayaklarından mahrum kalmıştır. Yarım insandır artık.
Sevdiği kızla buluşur gizlice. “Halimi görüyorsun” der, “istersen benden ayrılabilirsin”.
“Hayır” diye cevap verir kız.

“Ben senin ayaklarını sevmedim ki; ben “seni” sevdim”.

Karar verilir. Bir akşam kız evine gidilir usulünce, Peygamber kavlince kızı istemek için.
Ama kızın ailesi vermez. Vermemekte kesin kararlıdır üstelik.
Planlar yapar kızla oğlan. Kızı kaçıracaktır. Bacakları yoktur ama yüreği yerindedir delikanlının.
Kızla anlaşırlar. Gün belirlerler. Delikanlı bir arkadaşını da yanına alarak, onun arabasıyla kız evine doğru yola koyulur bir akşam vakti.
Bekleyiş sona erecek Mecnun Leyla’sına kavuşacaktır.
Ama yolda yine feci bir şey olur.
Karşıdan gelen bir araç, büyük bir hızla bizimkilerin arabasına çarpar. Ortalık kan gölüne döner.
Kafasından büyük darbe alan ve gözlerini cama çarpan delikanlıyı acı bir gerçek daha beklemektedir. İki gözü de görmemektedir!
Kara sevdalı gencimizin artık dünyası kararmıştır. Artık gözleri yoktur. Artık yavuklusunu göremeyecektir.
Bu şartlar altında sevdiği kızın onu kabul etmek istememesini doğal karşılayacaktır.
Bir gün yine buluşurlar kızla. Bu son buluşmaları olacaktır onca. Veda buluşması.
“Halimi görüyorsun, ayakları olmayan kör bir adama varmak istemezsin artık” der buruk bir sesle sevdalısına.
Kız, “Hayır” der kararlı bir sesle:

“Ben senin gözlerini sevmedim ki, ben “seni” sevdim. Seninle evleneceğim”.
Sonra ne mi olur?
Kız verdiği sözü tutar. Delikanlıya kaçar. İstanbul’da bir ev tutup yerleşirler. Bir çocukları olur.
Ayakları, gözleri olmayan kara sevdalı delikanlı eve mahkumdur. Dışarı çıkamamakta, çalışamamaktadır.
Karısı, yapabildiğine el işi örerek evin geçimini sağlamaktadır.
Memleketten ailesi haber salar bir gün. “Gel artık, özledik seni, torunumuzu özledik, gel de bir görelim sizi” derler anne–babası.
Kalkar gider. Gider ama planlı bir çağrıdır bu. Ailesi sakat, kötürüm bir adama göndermemekte kararlıdır kızlarını. Eve hapsederler.
Ama o, bir yolunu bulur ve çocuğunu alıp İstanbul’a döner yeniden. Kocasının yanına döner.
Bu hikayenin iki kahramanı halen sağ ve İstanbul varoşlarında “karanlık” dünyalarındaki o paha biçilmez aydınlığı yaşıyorlar.
Bütün dünyaya, bütün Türkiye’ye aşkın ne olduğunu anlatıyorlar.

bu iki temiz yürek gerçek aşkın ne olduğunu anlatıyor. Her karesini yaşayarak
 

yesim434

Hırçın Karadeniz Kızı Biricik Yeşim
V.I.P
Bu Ayın Lideri
Çok mu sevdim ki...!
Neyi fazla koydum acaba.?
Sadakati mi sevgiyi mi.?
Bilirsin ayarım yok benim
Hep deli severim...!
Uslanmaz yüreğim,
Yakıştıramam yüreğime / bir sevdayı yarım bırakmayı
Endişelenme ! Seninle bir ilgisi yok...!
Israrcı da değilim üstelik,
Zorla sev / zorla kal diyemem
Lakin dedim ya ;
Yüreğime yakıstıramam ''Git '' demeyi
Kilometrelerce uzağada gitsen
Ben yine sende asılı kalırım...
 
Top