şehitlerimiz*

yesim434

Hırçın Karadeniz Kızı Biricik Yeşim
V.I.P
Bu Ayın Lideri
Kocadere KÖyÜ’nde Bİr Grup Sargi Yerİ Kuruluyor. Kİmİ Urfali Kİmİ Bosnali, Kİmİ Adiyamanli, Kİmİ GÜrÜmlÜ, Kİmİ Haleplİ Çok Sayida Yarali Getİrİlİyor.
Bunlardan Bİrİ LÂpsekİ’nİn BeybaŞ KÖyÜndendİr Ve Yarasi Çok AĞirdir… Zor Nefes Alip Vermektedİr. AlÇalip YÜkselen GÖĞsÜnÜ Bİraz Tutabİlmek İÇİn Komutanin Yakasina YapiŞir. Nefes Alip Vermesİ ZorlaŞir Ama Tane Tane DÖkÜlÜr Kelİmeler AĞzindan:
— Ölme İhtİmalİm Çok Fazla. Bİr Pusula Yazdim. Onu ArkadaŞima UlaŞtirin…
Tekrar Derİn Nefes Alir Defalarca Yutkunur:
— Benİm KÖylÜm LÂpsekİlİ İsmaİl OnbaŞidan 1 Mecİd BorÇ AlmiŞtim. Kendİsİnİ GÖremedİm Belkİ ÖlÜrÜm ÖlÜrsem SÖyleyİn Hakkini Helal Etsİn. Komutan:
— Sen Merak Etme Evladim Der Kaniyla Kirmiziya BoyanmiŞ Alnini OkŞar. Askerde Çok GeÇmeden Komutanin Kollarinda Şehİt Olur.
Aradan Fazla Zaman GeÇmez Oraya SÜreklİ Yaralilar Gelİyor. Bunlardan ÇoĞu Daha Sargi Yerİne UlaŞmadan Şehİt Oluyor. Şehİtlerİn ÜstÜnden Çikan KÜnyeler, Pusulalar
Komutana UlaŞtiriliyor. İŞte Yİne Bİr KÜnye Ve Bİr Pusula… Komutan GÖzyaŞini Sİlmeye Firsat BulamamiŞtir. Pusulayi AÇar, HiÇkirarak Okur Ve OlduĞu Yere Yikilir Kalir. Ellerİyle YÜzÜnÜ Kapar Ama Ne Tİtremesİne Ne De AĞlamasina Engel Olabİlİr...
Pusulada Kİ Notta Aynen Şu Yazmaktadir:
— Ben LÂpsekİ KÖyÜnden ArkadaŞim Halİl’e 1 Mecİd BorÇ VermİŞtİm. Kendİsİ Benİ GÖremedİ Bİraz Sonra Taaruza KalkacaĞiz. Belkİ Ben DÖnemem ArkadaŞima SÖyleyİn Hakkimi Helal Ettİm…
 
Top