• Merhaba Ziyaretçi.
    "Evden Kareler" konulu fotoğraf yarışması başladı. İlgili konuya BURADAN ulaşabilirsiniz. Sizi de bu yarışmada görmek isteriz...

Veda

yesim434

Özel Üye
Özel üye
Konuş sevdiğim
Yüreğinin şarkısını söyle bana
Gece karanlık, yıldızlar bulutların arkasında yitip gitmiş
Rüzgar iç çekiyor yaprakların arasında
Bırak çözeyim saçlarını, kulaklarımı göğsüme bastırayım
Ve orada o tatlı yalnızlıkta gözlerimi kapatıp
Kalbinin mırıltılarını dinleyeyim yüzüne hiç bakmadan

Ben de bakamam
Dayanamam gözlerine, tut ellerimi
Bu aşk böyle bitmemeli ne olur gitme
Böyle sensiz çaresiz bırakma beni

Söylediklerin bitince
Sessiz oturalım hiç kımıldamadan
Yalnız ağaçlar fısıldaşsın karanlıkta
Ve öylece bitsin gece
Birbirimizin gözlerine bakıp ayrı, ayrı yollara gidelim
Konuş sevdiğim...
Yüreğinin şarkısını söyle bana

Kim bırakmış kim
Kim bırakmış seni söyle, tut ellerimi
Gitme aşkım, gitme böyle ne olur gitme
Böyle sensiz çaresiz bırakma beni

yazanı bilmiyorum...
 

yesim434

Özel Üye
Özel üye
Bozkır Vedası

Bir keder işaretidir bozkırda insan,

imge yüklü bir ağaç, salınır özür vadisinde;

yıkıntı gelir ardından, leş sırtarır tene.

Gün gelip bozkıra çıkınca insan

geniş bir solukla bakar kendine,

bakar varlıkların gözbebeğine:

Yüzünde bidüzüye yağmur,

yollanır Tanrı'nın metruk evine.

Nicedir terk edilmiş, nicedir zamansız

son bir uğultu bile yok cezadan ve şefkatten.

Bozkıra çıkınca sorar insan, neden,

neden Tanrı bize karşı böyle meraksız...

Bir toz bulutudur bozkırında insan...

(Kitabın İçinden)
 
Top