• Merhaba Ziyaretçi.
    "Evden Kareler" konulu fotoğraf yarışması başladı. İlgili konuya BURADAN ulaşabilirsiniz. Sizi de bu yarışmada görmek isteriz...

Ahmet BÖLÜKBAŞ

emre

Katılımcı
Yoksun Artik

Yoksun artık asla gelemeyeceksin
Mektup yazamayacak,telefon edemeyeceksin
Ve ben seni asla göremeyeceğim
Güneş doğuyor,yaşam yine devam ediyor
Hep sarmaş dolaş oluyorum işlerimle
Unutmak için atıyorum acılarımı içime
Şaşırıp kalıyor herkes nasıl ağlamadığıma
Bakanlar anlıyor ancak dikkatlice gözlerime

Ahmet Bölükbaş
 

emre

Katılımcı
Ben gittim diye;
Geceye dönüşüyormuş,gündüzleri
Boynu bükük, yarım kalmış gülümseyişi

Ben gittim diye;
Geri dönüşüme hapsetmiş kendini
Koynuna kilitliyormuş ellerini

Ben gittim diye;
Puslu düşler görüyormuş
Yaşadığı şehirde;
Sürgün sayıyormuş kendini!


Ahmet Bölükbaş
 

emre

Katılımcı
Bir şeyler var beni saran gecenin karanlığında,
Bir şeyler var sanki gökyüzünün aydınlığında.,
Gece ufalıyor, gündüz güneşle büyüyen evler,
Ne kadar yakın karşı sahil,ne kadar yakın gökyüzü!..
Uzatsam elimi, sanki tutacak gibi yıldızları,
Bir tarafta küçük,bir tarafta Büyükayı,
Kimi zaman bir yıldız tutuyorum,gülüyor en parlağı,
Ay tutuyorum bazen hilali,bazen dolunayı,
Çoban yıldızı tutuyorum bazen ayla birlikte.
Göl seriyorum,deniz seriyorum; ayaklarına,
Ah... bazen süzülüyor Samanyolu bir kuğu gibi,
Ürpertiyor insanı biraz yaşamak,bazen ölüm gibi,
El sallıyorum,coşuyor ruhum dans ediyorum.
Sarıyorum geceyi,geceyi seviyorum,
Geceyi kucaklıyor ve dans ediyorum!

Ahmet Bölükbaş
 

emre

Katılımcı
Hançer ucu gibi,delip geçiyordu bakışı
Billur su gibi, akıp gidiyordu gülüşü
Dinlemedim söylediklerini,başım uğulduyordu
Duyduğum tek ses,yüreğimin atışıydı
Biliyorum ağartacak saçımı,eğip bükecek beni
Biliyorum küçültüp alçaltacak belki
Istırabı inletecek ruhumu,saz gibi
Lakin ferahlatıyor kalbimi her nağmesi.


Ahmet Bölükbaş
 

emre

Katılımcı
Yürüdük;
Yalpalamadık,yalpak olmadık
Yarı saydam,yarım yamalak
Kuzey Yarımküre de,yarımada da
Aşklarımız hep yamaçlarda kaldı
Ulaşamadık!
Yürüdük;
Yalvaç kullanmadık,yaltaklanmadık
Yalnız kaldık,yalnızlaştık
Yılmadık,yılgın olmadık
Yandık,yansıdık yanıltmadık
Sevdiklerimiz yamaçlarda kaldı
Ulaşamadık!
Yürüdük;
Yılışık olmadık,yılışmadık
Yanardağ olduk
Yanardöner olmadık
Ama bu uğurda yıllandık
İnançlarımız yamaçlarda kaldı
Ulaşamadık!

Ahmet Bölükbaş
 

emre

Katılımcı
Bugün yine senden uzak gurbet ellerde;
Papatyalar menekşeler açmış renk renk,
Geziyorum kırda dertleşiyorum çiçeklerle,
Bulamıyorum kokunu bakışlarını hiç birinde.
Arılar dolaşıyor, uzaklaştırmak istiyorlar beni;
Birer birer konup gideriyorlar özlemlerini
Güneşten utanıyorum, seyrediyor tepemde mahcubiyetimi,
Ruhumu kararttı gurbet,duygularımı köreltti
Defalarca içtim,of çektim, efkarım tükenmedi
Toprak,çiçek,arı,böcek hepsi özlemini giderdi
Bir ben kaldım, yalnız ağlıyorum şimdi sensiz

Ahmet Bölükbaş
 

emre

Katılımcı
Meğer neymişsin de haberim yokmuş benim İlgilenirdim bazen takılıp kalırdı gözlerim Duyduğumda sesini ılık ılık olurdu yüreğim
Ellerin çok güzeldi,ya gülüşün eritirdi beni
Lakin ürkerdim senden bilmem neden?
Zorlanır, bunalır, geçemezdim yanından
Öyle anlar olurdu ki titrerdim seyrederken
İlgisiz kalıyor gibi hareketler etsen de
Ne kadar kaçamak kaçamak gülüşsen de
Ele veriyor gözlerin isyan ederek
Senin de bütün benliğinle isteyerek


Ahmet Bölükbaş
 

emre

Katılımcı
Sevgin hiç tükenmeyecek ömrüm tükense de
Sana hiç sarılamasam,koklayamasam da
Hatta seni seviyorum diyemesem de
Yeşerteceğim sevgiyi acılara rağmen

Yaşantım sevgisizlik izleriyle dolsa da
Geçmişimden mutlu fotoğraflar kalmasa da
Yüreğimdeki hesaplaşmalar bitmese de
Yeşerteceğim sevgiyi acılara rağmen

Ahmet Bölükbaş
 

emre

Katılımcı
Öğrettin bana sevmeyi
Hissettirdin sevilmeyi
İsterim ki bilmeni
Bu sevgi hiç sönmeyecek
Sonsuza dek sürecek
Yaşadığım hayallerim
Uykularımda rüyalarım
Pişmanlığımda göz yaşlarımsın
Hayata bağlayan umutlarım
Çaresizliğimde dualarımsın
Sana anlatarak bitiremediğim
Mektuplara sıralara çizdiğim
En önemlisi kalbime yazdığım
Bir sözü tekrarlıyorum:
Seni çok seviyorum


Ahmet Bölükbaş
 

emre

Katılımcı
Ey sevgili, şu dünyada olsa gerek!
En büyük ceza sevilmeden sevmek...
Meğer yeterli değilmiş sevgi tek,
Olmadı bunca zaman birleşemedik.
Bundan sonra da olamaz artık.
Bu defteri kapatıyorum ben,
Sense hiç açmamıştın zaten,
Aramadığın zamanlar bahaneler bulup,
Kendi kendimi çok avuttum.
Seni asla affedemiyorum.
Nefrette edemiyorum.
Acılarım bitecek de diyemiyorum...

Ahmet Bölükbaş
 
Top